PARADAŞ KALEMLERİN BEYİN YIKAMA TEKNİKLERİ

Yandaş medyanın “paradaş” kalemleri”, Anayasa Mahkemesi’nin AKP Anayasası’nı halk oyuna sunmaya, karar verdiği günden beri, “12 EYLÜL ANAYASASI’NDAN kurtulmak için AKP ANAYASASI’NA EVET” kampanyası düzenlemiş durumdalar.

Bu paradaş kalemler, Türk halkına EVET dedirtebilmek için akla hayale gelmez numaralar yapmakta, herşeyi istismar etmekte, yalanla, dolanla, palavrayla, halkı kandırmaya çalışmaktadırlar.

Bu paradaş kalemler, AKP’nin iktidar olduğu 2002 yılından beri yaptıkları gibi, CIA’nın Tavistok Enstitiüsü’nün yöntemlerini kullanarak, önce farklı yandaş kanallardan halkı propaganda bombardımanına tutmakta, daha sonra zihin bulanıklığı yaşayan halka, KARŞI DEVRİMİN öldürücü yumruğu olarak tasarlanan AKP ANAYASI’NI kabul ettirmeyi amaçlamaktadırlar.

Bu CIA uzanntısı paradaşların “beyin yıkayan” propagandalarına karşı herkesin çok dikkatli olması gerekmektedir; çünkü 12 Eylül’de EVET çıkması halinde 50 yıldır aşama aşama gerçekleştirilmeye çalışılan KARŞI DEVRİM tamamlanmış olacaktır…. Türkiye, 1923 kazanımlarından tamamen uzaklaştırılarak, ABD’nin BOP çerçevesinde ILIMLI ISLAM CUMHURİYETİ haline getirlecektir… Bu bir “komplo teorisi” değil gerçeğin soğuk ve acı yüzüdür.

AMAÇ: TÜRKİYE CUMHURİYETİ’NİN OMURGASINI KIRMAK

Anayasa değişikliği sonrasında, Türkiye Cumhuriyeti’nin omurgası durumundaki, “resmi dil”, “üniter yapı”, “laiklik” gbi kavramlar ABD ve “yerli işbirlikçilerinin” istekleri ve çıkarları doğrultusunda yeniden tanımlanacak, Anayasa Mahkemesi tamamen egemen gücün eline geçeceği için bu değişimlere yönelik ciddi bir hukuksal tepki de gelmeyecektir. Böylece KARŞI DEVRİM, “demokrasi” çığlıkları atarak Türkiye’yi AKP diktasına sürükleyecektir. Böylece Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’nin omurgası (bağımsızlık-çağdaşlaşma ve ulusal egemenilk) kırılacaktır. Karşı Devrimciler, Türkiye’yi “yeniden şekillendirmek” için bu kırılmaya mecburdur…

ŞEHİT KANLARINA SAYGININ GEREĞİ

Dünyadaki ilk anti -emperyalist mücadelenin verildiği bu kutsal topraklarda doğan ve yaşama şansına sahip olan aklı başında her Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, dünya görüşü ne olursa olsun, Çanakkale’de, Sakarya’da, Dumlupınar’da ve hain PKK saldırılarında canlarını veren yüzbinlerce evladının bu vatan için döktüğü kanların boşa gitmesini istemiyorsa 12 Eylül’de HAYIRr demelidir…

Satılmışa, işbirlikçiye, vatansıza diyecek lafımız yoktur şüphesiz!..

EVET DİYEMEYİZ ÇÜNKÜ!

Bu toprağın binlerce yıllık zengin kültürüyle yoğrulmuş, kendi yağıyla kavrulan, mütedeyyin, fedakar ve sağ duyulu insanlar, bizler bu anayasa değişikliğine EVET diyemeyiz.

Evet diyemeyiz çünkü;
Atatürk ve silah arkadaşlarının, yokluk ve yoksulluk içinde emperyalizme kafa tutarak kurdukları bu Çağdaş Cumhuriyeti biravuç işbirlikçiye bırakacak kadar aptal değiliz!

Evet diyemeyiz çünü;
23 Nisan 1920′de Anadolu bozkırında yokluk ve yoksulluk içinde, “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” diyerek açılan TBMM’nin kürsüsüne işgali protesto etmek için örtülen o kara örtünün nasıl bir fedakarlıkla o kürsüden kaldırıldığını daha unutmadık.

Evet diyemeyiz çünkü;
Atatürk sonrasında, Türkiye’nin nasıl Batı ve ABD çıkarları doğrultusunda yavaş yavaş dönüştürüldüğünü çok iyi bilmekteyiz!

Evet diyemeyiz çünkü;
Din istismarına, tarikat yapılanmasına, Allah’la aldatılmaya, İslamın siyasallaştırılmasına, laikliğin sulandırılmasına karşıyız.

Evet diyemeyiz çünkü;
Türkiye’nin öz kaynaklarının yandaşa peşkeş çekilmesine, topraklarımızın yabancılara satılmasına, tarım ve hayvancılığımızın bitirilmesine göz yumamayız.

Evet diyemeyiz çünkü;
Çalışan, üreten, alın teriyle kazanan işçimizin haklarının gasp edilmesine, çağdaş kölelik düzenine karşıyız.

Evet diyemeyiz, çünkü;
Askerleğin yan gelip yatma yeri olmadığını biliyoruz.

Evet diyemeyiz çünkü;
Şehtilerimize “kelle” denmesine tahammülümüz yok.

Evet diyemeyiz çünkü;
Muhalefetin susturulmasını, ulusalcı aydınların hapse atılmasını, tek seli bir Türkiye yaratılmasını istemiyoruz.

Evet diyemeyiz çünkü;
Atatürk’ün “milletin efendisi” olarak adlandırdığı fedakar köylümüze, çiftçimize, “Ananı da al git!” diyen zihniye karşıyız.

Evet diyemeyiz çünkü;
Ne ABD uşaklığı, ne Arap yandaşlığı yapmak istemiyoruz, “Tam bağımsız Türkiye” istiyoruz.

Evet diyemeyiz, çünkü;
Yeniden önümüze Sevr Antlşaması’nın koyulmasını istemiyoruz. Türkiye’de Ermenistan, Pontus Rum ve Kürdistan kurmak isteyenlerin hayallerinin 90 yıl sonra gerçeğe dönüşmememesi için mücadele ediyoruz.

Evet diyemeyiz çünkü;
Sultana, pdişaha, halifeye ve her türlü “diktaya” karşıyız.

Evet diyemeyiz, çünkü;
AKP ve zihniyetini artık istemiyoruz.

Evet diyemeyiz çünkü;
İşsiziz.

Evet diyemeyiz çünkü;
Sadaka ekonomisine karşıyız.

Evet diyemeyiz çünkü;
Yandaşın zengin olmasına karşıyız.

Evet diyemeyiz çünkü,
Tarihmizin sadece Osmanlı tarihinden ibaret olmadığını, Atatürk’ün dediği gibi en aşağı yedi bin yıllık bir geçmişe sahip olduğumuzu biliyoruz. Ve gururla, “Ne Mutlu Türküm diyene!” diyoruz.

Evet diyemeyiz; çünkü,
Kadınlarımızın özgürlüklerini kaybetmelerini istemiyoruz. “Başörtüsüne özgürlük!” çığlıkları atanların gerçek niyetlerinin kadınlarımızı önce kendi içine, sonra evin içine, sonra da dış dünyaya kapatmak olduğunu biliyoruz.

Evet diyemeyiz çünkü;
Muaviye’yi, Vahdettin’i, Ali Kemal’i, Damat Ferit’i, Şeyh Sadi’i, Sadi Nursi’yi değil Hz Ali’yi, Mevalana’yı, Fatih Sultan Mehmet’i, Hasan Tahsin’i, Atatürk’ü seviyoruz… Hainden kahraman yaratılmasını istemiyoruz.

Evet diyemeyiz, çünkü,
Bu toprağa ihanet edemeyiz.

Tarihimiz, için, dilimiz için, kültürümüz için, bölünmez bütünlüğümüz için, bağımsızlığımız için, çağdaşlığmız için, demokrasimiz için ve cocuklarımız için: HAYIR!..

12 EYLÜL’DE, “PARADAŞ KALAMELER”, TÜRK HALKININ AKLIYLA VE VİCDANIYLA OYNAMAMNIN NE ANLAMA GELDİĞİNİ ÇOK İYİ GÖRECEKLERDİR!..

Not: Paradaş kalem: Paraya tapan, para için düşüncesini bile satan yazar çizer tipi…

Sinan Meydan
http://www.ilk-kursun.com/2010/08/yandas-medyaya-sesleniyorum-bu-millet-evet-demez-cunku/

Siz:
AKP, iktidara geldiğinde Recep Bey’in “Ben değiştim!” söylemine inananlar,
Siz:
AKP, iktidara gelirken Türkiye’yi AB’ye sokacağını düşünerek AKP’yi destekleyenler,
Siz:
AKP, iktidara gelirken, “Sivil anayasa yapacağım, ülkeyi demokratikleştireceğim” söylemine alkış tutanlar,
Siz:
AKP, iktidara gelirken,açılımlarla terörün biteceğini düşünenler,
Siz:
AKP, iktidara gelirken, işsizliğin biteceğini, yolsuzluğun sona ereceğini düşünenler,
Siz,
AKP, iktidara gelince Türkiye’nin daha Müslüman bir ülke olacağını düşünenler,

Asıl ekseni kayan sizsiniz!

AKP’nin ve Recep Bey’in “EKSENİ” hep aynı:

Eskiden de şeriatçıydılar, şimdi de öyle!
Eskiden de Arap yandaşıydılar, şimdi de öyle!

Türkiye’nin ekseni 1950′lerden beri hep KAYIKTIR zaten; ABD’ye doğru bir kayıklıktır bu! Bugün ki göstermelik ABD-İsrail karşıtlığına aldanmayın sakın; çünkü AKP’nin ve Recep Bey’in Arapseverliği de özünde ABD eksenli bir yaklaşımdır. Şöyle ki, bugün Ortadoğu’da gördüğünüz bütün Arap ülkeleri ABD’nin dümen suyunda hareket eden devletlerdir. Başta da Recep Bey’in içtiği su ayrı gitmeyen Suudi krallığı…

Kayan, Türkiye’nin EKSENİ değil, Türkiye’nn REJİMİDİR!

Türkiye, “NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!” anlayışından “NE MUTLU ARABIM DİYENE!” anlayışına gelmiş, birileri hala EKSEN KAYMASINDAN söz ediyor!

Bu ne derin uykudur Allah’ım!

NOT: Recep Bey, tarihi de tarihi kişilikleri de işine geldiği gibi çarpıtıyor: Türk Arap İşbirliği Forumu’nda Mehmet Akif’in bir şiirinden alıntı yapan Recep Bey’e biz de aynı Mehmet Akif’in şu sözlerini hatırlatalım:
“Mısır’da Arapların arasında on bir yıl kaldım.Fakat on bir saat daha kalsaydım artık çıldırırdım. Sana hâlisane bir fikrimi söyleyeyim mi: İNSANLIK DA TÜRKİYE`DE, MİLLİYETÇİLİK DE TÜRKİYE’DE, MÜSLÜMANLIK DA TÜRKİYE`DE, HÜRRİYETÇİLİK DE TÜRKİYE’DE.. ALLAH benim ömrümden alıp MUSTAFA KEMAL’e versin!..” Mehmet Akif ERSOY.

Recep Bey, Akif’in bu sözlerini bilmiyor mu acaba?

Sinan MEYDAN-12 Haziran 2010
www.sinanmeydancom.tr.gg

Empati …/Metin Akpınar

YA ERGENEKON DAVASI ŞÖYLE BİR SÜREÇ İZLESEYDİ…

“Ben CIA ajanı değilim” 20.12.2009 15:28

Liberal aydınlar, iktidara karşı güçlü bir muhalefet sergiledikleri için aylardır, hatta yıllardır tutuklu aydınlarımız için şöyle diyorlar: “Onlar için üzülüyoruz, ama Ergenekon çok önemli bir dava, hatta asrın davası,böyle davalarda olur böyle şeyler. Suçsuz olanlar eninde sonunda beraat eder, özgürlüklerine kavuşurlar.”

Bu yazarlarımızın ağızlarından hiç düşürmedikleri bir kelime vardır: Empati.

PKK için, türbanlılar için, milli görüşçüler için, Ermeniler için, Kıbrıslı Rumlar için herkesin empati yapmalarını beklerler. Ama onların da Silivri’de yargılananlar için empati yapması gerekmiyor mu? Ben onların adına empati yapıyorum ve onlar adına hayal kuruyorum. İşte hayalim.

Tarih 02.11.2013 tarihli Hürriyet gazetesinde yer alan haber: AKP’nin iktidardan düşmesinden sonra polisin 15 Nisan 2011 tarihinde yaptığı baskınlarla ortaya çıkartılan, kısa ismiyle FTÖ olarak bilinen Fethullah Terör Örgütü davası Silivri’de nihayet başladı. Davada 15 tutuksuz, 480 tutuklu, toplam 495 kişi yargılanıyor.

Kimlik tespitinden sonra 3567 sayfalık iddianamenin okunmasına geçildi. Mahkemeye sunulan bir kamyon dolusu ek klasörün nasıl inceleneceği merak ediliyor. İddianamenin okunmasının birkaç ay sürmesi bekleniyor.

Sanıklar arasında Cengiz Çandar, Mehmet Altan, Ahmet Altan, Hasan Cemal, Engin Ardıç, Emre Aköz, Mahmut Övür, İsmet Berkan, Ruşen Çakır, Yiğit Bulut, Ergun Babahan, Şamil Tayyar, Fehmi Koru, Mustafa Karaalioğlu, Şahin Alpay, Mümtazer Türköne, Hadi Uluengin, Ethem Sancak, Ergun Özbudun, Lale Mansur, Oral Çalışlar gibi çok önemli gazeteciler, akademisyenler, gazete patronları bilim adamları ve sanatçılar bulunduğu için bu davaya asrın davası deniyor.

İddianamede, FTÖ’nün, polis, yargı, MİT, ordu, Milli Eğitim gibi kurumların içine sızarak, medyayı ele geçirerek cumhuriyetimizi yıkmayı ve yerine ABD’nin de desteğiyle ılımlı bir İslam devleti kurmayı amaçladığı, kendilerine boyun eğmeyen yazar ve aydınları her türlü baskıyla satın aldıkları, ya da iftiralarla hapislerde süründürüp susturdukları iddia ediliyor. Adının gizlenmesini isteyen, tutuklu sanıklardan ünlü bir iş adamının kızı, babasının örgüt üyesi olmadığını, baskı nedeniyle örgütün gazete ve Televizyon kanallarına reklam vermek zorunda kaldığını iddia etti.

Bilindiği gibi çok sayıda iş adamı, çeşitli kanallarla örgüte para yardımı

yapmakla suçlanıyor. İddianamede sanıkların bir bölümünün doğrudan örgütün içinde yer aldıkları, bir kısmının örgütün düzünlediği Abant toplantılarına

katıldıkları, ABD’de bulunan “I Numara” ile, ya da örgütün diğer ileri gelenleriyle söyleşi yaptıkları, bazılarının ise örgütle doğrudan hiçbir teması olmamakla birlikte, köşe yazılarıyla örgüte stratejik destek verdikleri iddia ediliyor.

Sanıklardan Şamil Tayyar’ın avukatı, müvekkilinin yasadışı dinlendiğini, özel hayatıyla ilgili, hatta karısıyla yatak odasında yaptığı konuşmaların bile iktidar yanlısı yandaş medyada çarşaf çarşaf yer aldığını, hatta Kemalist bir yazarın daha iddianame hazırlanmadan FTÖ davasıyla ilgili kitap yazdıklarını iddia etti.

Polis tarafından derdest edilip götürülürken, “ben CIA” ajanı değilim, bu dava Nato’dan geri döner” diye bağırdığı bilinen Cengiz Çandar’ın avukatı, bugün düzenlediği basın toplantısında, “FTÖ davasıyla adalet katledilmiştir, müvekkilim demokrasiyi savunduğu için yargılanmaktadır, müvekkilimin ne FTÖ ile, ne de CIA ile ilişkisi yoktur” dedi. Ahmet Altan mahkeme salonuna girerken, “Uluslararası şirketlere sesleniyorum; Bu dava küreselleşme karşıtı Kemalist bir darbedir. Ben ve kardeşim küresel şirketlere hep sahip çıktık, onlar da bana ve kardeşime sahip çıksınlar” diye seslendi.

Kalabalığı gözleriyle tarayan Ahmet Altan’ın, Soros’un şöförünü kalabalığın arasında görünce hüzünlendiği görüldü. “Küresel güçlere güvenim sonsuz” dedi.

Dava ile ilgili görüşüne baş vurduğumuz Mustafa Balbay, gülümseyerek, “Sanıklar üzülmesinler, suçsuz olanlar eninde sonunda beraat eder, üç dört yıl içinde özgürlüklerine kavuşurlar” dedi. Hasan Cemal’in savunmasını kendisinin yapacağını öğrenen Ruşen Çakır’ın, “Hasan Cemal savunmasını kendisi yaparsa ömrüm davanın sonunu görmeye yetmez” dediği iddia ediliyor.

Metin Akpınar

Asıl önemli olan ve memleketi temelinden yıkan,halkını esir eden,
içeri de ki cephenin suskunluğudur.!

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

Sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek…

Özgürlüğü ve bağımsızlığı sevmek…

Bunları karakter, yani ruh, öz, omurga olarak kabul edenleri sevmek.

Mustafa Kemal’i sevmek… Fikri hür, ilmi hür, irfanı hür olanları sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek…

Yoksul, yürekli, namuslu, yalansız, riyasız, pazarlıksız… Tertemiz alnından vurulup düşen hem de daha, bir tek kurşun atmadan, o istedi diye Allah deyip şehitlik için ileri atılan dedelerimiz, Eğinli dedem, Ali Çavuş gibi sevmek…Mustafa Kemal’i sevmek…

Kopan bacağını tüfeğinin dipçiğinin kayışıyla bağlayıp savaşarak ölen Ezineli Yahya Çavuş gibi sevmek… Çanakkale’de 19. Tümen ‘in her bir neferi gibi sevmek…

Sevmek… Ölmeyi emreden birini, Mustafa Kemal’i sevmek… Ölenleri dün olduğu gibi bugün de anlamak:

“Benimle beraber burada muharebe eden askerler kesin olarak bilmelidir ki, bize verilen namus görevini eksiksiz yapmak için bir adım geri gitmek yoktur. Uyku, dinlenme aramanın, bu dinlenmeden yalnız bizim değil, bütün milletimizin sonsuza kadar mahrum kalmasına sebep olacağını hepinize hatırlatırım.”

Sevmek… Mustafa Kemal’i sevmek… Dün olduğu gibi bugün de bir adım geri gitmeyenleri, gitmeyecekleri sevmek…

Mustafa Kemal’i Sevmek… Ölümden kaçarken durup onu dinleyip ölüme koşmak…

Sabah saatlerinde Mustafa Kemal 57.Alay’ı bir batarya ile Koca Çimen Tepe istikametinde harekete geçirdi. Kendisi de durumu izlemek için Conk Bayırı’na çıktığında Arı Burnu tarafından erlerin çekilmekte olduğunu gördü. Seslendi:

“Niçin kaçıyorsunuz?”

“Efendim düşman” dediler

“Nerede?”

“İşte, diye 261 rakımlı tepeyi gösterdiler.

Düşmanın bir avcı hattı 261 rakımlı tepeye yaklaşmış ve ileri doğru yürüyordu. Askerlere,

“Düşmandan kaçılmaz” dedi.

“Cephanemiz kalmadı” dediler.

“Cephaneniz yoksa süngünüz var,” dedi. “Ve bağırarak süngü taktırdı. Yere yatırdı… Ölmeyi emretti… Öldüler…

O anlatıyor:

“Yalnız size ‘Bomba Sırtı olayını’ anlatmadan geçemeyeceğim. Karşılıklı siperler arasında mesafemiz 8 metre, yani ölüm kesin… Birinci siperdekiler hiç biri kurtulamamacasına hepsi düşüyor; ikincidekiler onların yerine giriyor. Fakat ne kadar imrenilecek bir soğukkanlılık ve tevekkülle biliyor musunuz? Öleni görüyor, 3 dakika kadar sonra öleceğini biliyor, en ufak bir duraksama bile göstermiyor. Sarsılmak yok! Okuma bilenler ellerinde Kuran-ı Kerim, cennete girmeye hazırlanıyorlar. Bilmeyenler Kelime-i Şahadet getirerek yürüyorlar. Bu, Türk askerindeki ruh kuvvetini gösteren hayrete ve tebrike değer bir örnektir. Emin olmalısınız ki Çanakkale Muharebesini kazandıran bu yüksek ruhtur.”…’

Mustafa Kemal’i sevmek… Ölesiye sevmek… Dün değil bugün gibi sevmek… Bugün de ölmeyi bilmek..

Ölen çocuklarının ardından Avustralyalı annelerin acısını dindiren,onlara :
“Bu memlekette kanlarını döken kahramanlar! Burada bir dost vatanın toprağındasınız huzur içinde uyuyunuz. Sizler Mehmetçiklerle yan yana, koyun koyunasınız. Uzak diyarlardan evlâtlarını harbe gönderen analar, gözyaşlarınızı siliniz. Evlâtlarınız bizim bağrımızdadır. Huzur içindedirler, onlar bu topraklarda canlarını verdikten sonra artık bizim evlâtlarımız olmuşlardır.”

Diyebilen Mustafa Kemal’i sevmek.

“Dağlarda tek tek ateşler yanıyordu. Ve yıldızlar öyle ışıltılı, öyle ferahtılar ki şayak kalpaklı adam
nasıl ve ne zaman geleceğini bilmeden güzel, rahat günlere inanıyordu
ve gülen bıyıklarıyla duruyordu ki mavzerinin yanında,
birdenbire beş adım sağında onu gördü.

Paşalar onun arkasındaydılar.
O, saati sordu
Paşalar: “Üç”, dediler.
Sarışın bir kurda benziyordu
Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
Yürüdü uçurumun başına kadar,
eğildi, durdu.
Bıraksalar
ince, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkla akan bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe’den Afyon ovasına atlayacaktı” …

Atladı… Bir ayağı İzmir’ de bir ayağı Ankara’da dimdik durdu… Sevmek.. Mustafa Kemal’i Nazım gibi sevmek…

Cumhuriyetini emanet ettiği gençler gibi sevmek… 23 Nisan çocukları gibi sevmek. Dünyanın en aydınlık yüzü Türk kadınları gibi sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek… Kütahya’da Kurtuluş savaşının ortasında, 2 yıldır görmediği oğlunun sekiz ay önce hastalıktan öldüğünü duyup el defterine, “ oğlum İzzet sekiz ay önce ölmüş.” diye not düşüp savaşa devam eden, İsmet Paşa kadar sevmek…

Osmanlı Genelkurmay Başkanı ve Mareşali iken rütbelerini sıyırıp, onunla Anadolu’ya geçip yeniden kavgaya tutuşacak Fevzi Çakmak Paşa kadar sevmek.

Mustafa Kemal’i sevmek… Erzurum’da bir yalnız adama, silahlarını teslim etmemiş tek Osmanlı ordusu olan 9 kolorduyu kendisiyle birlikte teslim edecek kadar çok inanıp, emrine girip, cenk edip, barışta karşı durup, ciltlerce kitap yazacak Kazım Karabekir Paşa kadar sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek…Yağan yağmur altında,ayaklar çıplak yürürken hastalıktan,açlıktan ateşler içinde yanan bebesinin üzerindeki örtüyü alıp, cephane yüklü kağnının üzerine örten analar kadar sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek… Kadın olup aşık olduğun adamdan, evladından, anandan, babandan daha çok sevmek Mustafa Kemal’i…

Anlamak o kadınları, onları anlamak için kendilerini kurtarmaya gelen askerleri “ Kemal’in askerleri” diye selamlamalarını anlamak, Afyon’da, Antep ‘de, Maraş ’da, Eskişehir’de yani Anadolu’da, düşman işgali altında tecavüze uğrayıp, ölmemek… O acılar içinde sağ kalmak… Herkesin sattığı, terk ettiği, arkadan vurduğu, hançerlediği bir halkı elinden tutup kaldırmak. Yokluğunu yokluklarına, gözyaşlarını gözyaşlarına, azmini, azimlerine ekleyip onlara haydi diyebileni sevmek… Yaşama azminin adının Mustafa Kemal olmasını anlamak… Namusun adının Mustafa Kemal olmasını, onurun, erdemin adının Mustafa Kemal olmasını anlamak… Bu toprağın kadını, erkeği, evladı olmak…

Mustafa Kemal’i sevmek, tecavüze uğrayan o Anadolu kadınları gibi sevmek, tecavüzden kurtarılan o Anadolu kadınları analarımız, bacılarımız, kardeşlerimiz gibi sevmek… Dinimizi, milletimizi, devletimizi kurtaranları, Kemal’in askerlerini sevmek… Acıyı bilenler, unutmayanlar, unutmayacaklar gibi sevmek…

Mustafa Kemal’i namus bilmek…

Mustafa Kemal’i Vatan ve Namus bilmek… Fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür gençler gibi sevmek… Bağımsızlığı ve özgürlüğü sever gibi sevmek…Gelişmiş,büyük Türkiye’yi sevmek…

Cumhuriyet’i…Devrimciliği… Milliyetçiliği…Halkçılığı…Laikliği…Devletçiliği sever gibi sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek…

Anti emperyalizmi sever gibi, sömürgeciliğe karşı duranları sever gibi… Türkiye’nin çınarlarını, çiçeklerini,bozkırını, bataklıklarını,denizlerini, havasını, kuşunu, kurdunu sever gibi ….

Dünyanın aç ve yoksul çocuklarını sever gibi, çocuklarımızı sever gibi, insanları, doğayı sever gibi, dünyayı, iyiyi,doğruyu,güzeli sever gibi sevmek…

Ulusalcılar gibi sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek…

Kursağından haram lokma geçmemiş çocuklar gibi sevmek…

Hazreti Ömer’i bile kıskandıracak o büyük ahlakı sevmek… Yaratıp, kazanıp, anasının ak sütü gibi helal mallarının hepsini, ölünce milletine bağışlayanı sever gibi sevmek…

O’nun kalpaklı fotoğrafı ellerinde ,oğullarının al bayrağa sarılı naaşlarının önünde “Devlet , millet sağ olsun” diyen şehit anaları gibi sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek…

Elmalılı hoca Mustafa Yazır gibi , Tuncelili Diab Ağa gibi sevmek…

Kurtuluş savaşında tebdili kıyafet gezen Galip Hoca gibi sevmek…Sonra barışta Celal Bayar olup kavgalardan geçip, ölmeden önce “ Atatürk seni sevmek ibadettir” diyerek sevmek…

İzmir’de Yunan’a ilk kurşunu sıkan gazeteci Hasan Tahsin’in ruhunu şad edip, beş yıl sonra düşmanı kovup namusu ve şerefi yerden kaldırıp; İzmir’de , büyük kısmı hain iğfasına uymuş, İstanbul gazetecilerini toplayıp:

“ Türkiye basını, milletin hakiki sada ve iradesinin belirtisi olan Cumhuriyet’in etrafında çelikten bir kale vücuda getirecektir. Bir fikir kalesi, zihniyet kalesi. Basın mensuplarından bunu talep, Cumhuriyetin hakkıdır…” diyen Mustafa Kemal’i, doğumunun 125. yılında vefa ve minnet duygularıyla ilk günkü gibi sevmek…

O’na karşı görevini yerine getirememenin utancıyla manda yürekleri çatlayıp ölemeyenler, intihar bile edemeyen dönekler,korkaklar, alçaklar, hainler, satılmışlar gibi değil…

Mustafa Kemal’i Türk halkı gibi sevmek, Türk milleti gibi sevmek, Türkiye gibi sevmek, namuslu gazeteciler, yazarlar, yayıncılar gibi… Abartısız, yalansız, sade, duru, basit… 
 
Mustafa Kemal’i sevmek… Onun bildiği gibi, “memleketimizin halini, ihtiyacını milletimizin elemlerini ve emellerini” bilmek…

Mustafa Kemal’i sevmek…

Sevdasını Vatan…

Sevdasını Namus…

Sevdasını Bayrak…

Sevdasını Türkiye bilenler gibi sevmek…

Esaret altında yaşamaktansa…

Bu yoksul ve bitap milleti ayağa kaldıramamaktansa…

Onun kazanımlarını koruyamamaktansa…

Türkiye’yi muassır medeniyete, çağdaş; bilimde teknolojide, eğitimde, sağlıkta, adalette, emekte gelişmiş, çalışanın kazanacağı,eşit,kardeş, özgür insanların yaşadığı ülkelerin düzeyine ulaştıramamaktansa…

Türkiye’yi tam bağımsızlık ilkesiyle yönetememektense…

Türkiye’yi bilimden, aydınlıktan koparıp şeriata, karanlığa, irticaya, şeyhlere, tarikatlara teslim etmektense…

Dağlarda çoban ateşleri yakacaklar gibi sevmek…

Mustafa Kemal’i sevmek “Vatan ve Namus” demek…

Başka da hiçbir şey demek değil…

Düşmanlarına, döneklere, eski ve yeni mandacılara, takiyecilere, yalancılara, bin bir suratlı para kölelerine, mezarının önünde ağlayıp eğilip, sana ve devrimlerine kalleşlik edenlere inat…

Seni her zamankinden daha çok seviyoruz…

Tuncay Özkan

- Bir parti istiyorum ; Bu işçi benim işçim, bu çiftçi benim çiftçim , bu memur benim memurum desin; onların sorunları benim sorunlarım, onların refahı toplumun refahı desin. Benim önceliklerim bunlardır düşüncesi içine sinmiş olsun …

_ Bir parti istiyorum ; Ulusal sanayicinin yanında olsun, üretime destek versin, ithalatı değil ihracatı özendirsin; Teknolojik gelişmelerin öncüsü olsun; Beyin göçünü tersine çevirebilsin…

_ Bir parti istiyorum; Türkiye’nin vahşi kapitalizmin boyunduruğu altına nasıl sokulmakta olduğunu anlamış olsun; İşçinin bu nedenle işsiz kaldığını , çiftçinin bu nedenle ürününü değerlendiremediğini görebilsin…

_ Bir parti istiyorum ; Çok uluslu şirketlerin Türkiye’yi , ekonomisini, siyasetini nasıl ” bir ahtapot gibi ” sarmakta olduğunu görsün ; Bu canavarlara karşı savaş açsın ; Açsınki insanımız iş, aş bulabilsin; Ulusal sanayicimiz yatırım, ihracat yapsın, teknolojik atılım yapsın.

_ Bir parti istiyorum ” Türkiye’yi Avrupa Birliğine tek yanlı bağlayıp bu ülkeyi arka bahçe yapmak isteyenlere savaş açsın ” ; Halkı arkasına alarak gayri millilere karşı , Avrupa Muhipleri’ne karşı, 1919 daki gibi Ülkeyi yabancılara satmak isteyenlere karşı koysun…

_ Bir parti istiyorum ; Siyasetin, halkı kandırmak değil, bu Ülke’nin çıkarlarını korumak olduğunu anlamış olsun . Halkın içinden çıksın, Halkla beraber yürüsün, halkın partisi olsun…

-Bir parti istiyorum; Yabancıların buyruklarını değil , bu Ülke halkı’nın isteklerini yerine getirsin; Bu Ülke’nin partisi olsun…

Halk bunları istiyor, insanımız bunların özlemi içinde. Halk yabancılara hizmet veren, dar bir sermaye tekelinin güdümündeki sistem partilerine , politikacılarına artık hiç güvenmiyor. Bunların itibarları hiç kalmamış, sıfırı tüketmişler.

Bunlar Türkiye’nin , Halkımızın, insanımızın partileri olmaktan çok uzaklaşmışlar. IMF nin , Dünya Bankasının, Avrupa Birliği’nin Partileri olmuşlar. İnsanımız Türkiye’nin Partisini istiyor, yabancıların değil.

(Cumhuriyet Gazetesi/31 05 2002 ).

Ocak ayı (2009) sonunda, Antalya- Göynük te Yeni Parti’nin kurucu ve örgüt yöneticileri’nin katıldığı iki gün süreb bir toplantıya davetli olarak katıldım.

Çoğunluğunu kadınlarımızın ve gençlerimizin oluşturduğu; Çağdaş, inançlı, birbirlerine sımsıkı bağlanmış cıvıl cıvıl bir toplulukla bir arada olmanın zevkini yaşadım.

Beni en çok şaşırtan Parti’nin genç bilim adamlarının ” Diyarbakırın okonomik sorunları ve çöüzm yolları” ve ” Yabancılara toprak satışı ” konularında yaptıkları sunumlardı… Yeni kurulan bir Parti’nin , bu kadar kısa sürede, bu kadar önemli sorunlara bilimsen , gerçekçi ve çözüm yollarını da göstererek sunum yapabilmeleri; Askerimizin deyişiyle ” her türlü taktirin üstünde ”.

Onlara yaptığım konuşmalarda: ” sizler gerçek Kemalistlersiniz”. Sakın kendinizi başka şekilde tamamlamayın. Böyle bir partiyi dejenere etmek, önünüzü kesmek için herşeyi yapacaklardır…Üye kaydederken çok dikkatli olun …”Dedim.

Erol Manisalı’nın özlemini çektiği Parti, Siyasi hayatımıza gerçekten bir Güneş gibi doğdu.

Hayatım boyunca, doğru yerde durmaya ; hiçbir çıkar gözetmeden doğru insanları desteklemeye çalıştım.

- Tek kişide kalsam Yeni Partiyi desteklemeye devam edeceğim. Türkiye’yi bu duruma, ” Atatürk ‘ün kemiklerini sızlatan partiler” getirmedi mi ? O çeşit partileri destekleyenlerin, hiçbirşeyden şikayete hakları yok. Utanç duymaları için aynaya bakmaları yeter.

VURAL SAVAŞ
Onursal Yargıtay C.Başsavcısı

Türkan Hoca, Türk insanının filmlerden, romanlardan tanıyıp korktuğu, hatta doktorların bile yanlarına yaklaşmaya cesaret edemediği cüzzam (lepra) hastalarının tedavisi için savaş vermeye başlamıştı. Yurdu karış kırış dolaşıyor, karşılaştığı her cüzzam hastasını yeni bulunan bir ilaçla tedavi ediyordu..Bu amaçla  Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi”nin arka tarafında, ağaçlar arasında, çukur bir yerde inşa edildiği için uzaktan hiç fark edilmeyen küçücük Lepra Hastanesi de bu çabanın odağı olmuştu…

O yıllarda TRT nin tek kanallı televizyonuna yaptığım programlar büyük ilgi görüyordu. Hoca ile buluşmamız da, onun çağrısı ve toplumu bilgilendirme amaçlı bir program ricasıyla gerçekleşmişti.

Mütevazı odasında “Bakın çocuklar!” diyerek başladığı konuşmasında, toplumun cüzzamı (lepra) yeterince tanımadığını, abartılı filmlerden ve romanlardan kaynaklanan gereksiz bir korkunun insanlara egemen olduğunu anlattı. İlginç örnekler verirken, bağışıklık sistemi güçlü olanlara bu hastalığın kolay kolay bulaşmadığını, hatta bazen evli olan çiftlerde bile, hastalığa yakalananın diğerine bulaştırmadığını gördüğünü söyledi.

Benim içim rahatlamıştı. Ama kameraman ve sesçi arkadaşlarımın ürkekliği hala sürüyordu. Onları kendilerine bulaşmayacağı konusunda güçlükle ikna ettikten sonra hep birlikte kalkıp, Bakırköy”e, o minik kliniğe gittik. Çekinerek girdiğimiz yer, bir yatakhane görünümündeydi. Hoca o yataklardan birine doğru gitti. Karşılaştığımız görüntü anlatılacak gibi değildi.

Yatağın üzerinde oturan hastanın bacakları dizlerinden, kolları dirseklerinden itibaren erimişti. Kulakları ve burnu yoktu, gözleri görmüyordu… Türkan Hanım,  yavrusunun saçlarını okşayan bir anne şefkatiyle yaklaşıp:

“Nasılsın (……) Hanım?” diye sordu.

Et ve kemik topu görünümündeki kadın, Hoca”nın sevgi dolu ellerine, eli olmayan kol kemikleriyle sıkı sıkıya sarılıp;

“İyiyim Hocam, çok iyiyim, Allah sizden razı olsun!” dedi.

Hocanın sevgi ve şefkat dolu yaklaşımı, hastanın verdiği cevap, o ana kadar “Acaba bana da bulaşır mı?” korkusuyla çekingen yaklaşımlar sergileyen ekip arkadaşlarım için de büyük bir motivasyon kaynağı olmuştu. Artık kendimizi hastalara çok yakın hissediyorduk. Hasta kadının yüzündeki gülücükler, televizyon çekimi yaptığımız gün boyu hiç eksik olmadı.

O gün bir acı gerçeği daha öğrendim. Türkan Hoca gelinceye kadar hastalar doktorlarla pek yakın bir temas içinde olamamışlar. Hatta bir hasta, tüylerimi ürperten anısını paylaşırken aynen şunları söyledi:

Daha önce tıbbiye mezunları bizi görmeye gelir ve şu karşıki tepenin üzerine dizilirlerdi. Hocaları da uzaktan bir şeyler anlatırdı. Biz hastalar, “Doktorlara hoş geldiniz demek için elleri bulunmayan bileklerimizle kopardığımız çiçekleri onlara vermek üzere yaklaştığımızda, hepsi adeta çil yavrusu gibi hastane bahçesinin içlerine doğru kaçışırlardı.”

Türkan Hoca, işte böylesine yüce bir bilim abidesiydi. Olağanüstü çabayla Türkiye”de cüzzamın neredeyse kökünü kazıdı. Binlerce hastayı topluma, ailelerine kavuşturdu…

Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği”nde neler yaptığını, ne denli büyük başarılara imza attığını belirtmeye hiç gerek duymuyorum.

Ama gelin görün ki, fazilet cellatları, eli öpülesi, anıtı dikilesi bu çağdaş Türk kadınına şeytanın bile akıl edemeyeceği iftiraları yağdırmakta yarış ettiler…

Ama ne oldu?

Türkan Hoca bir efsane oldu.

Bir Türkan saylan ölür, bin Türkan Saylan doğar… Başımız sağ olsun…